Hersenspinsels van een start-up #7


In deze week lopen we figuurlijk tegen de kerstdagen aan en dat merken we best wel een beetje. Of beter gezegd, dat voelen we. Eind 2017 komt er daarmee ook aan en dat brengt dat gevoel van… het had toch al af gemoeten, mensen moeten voor het einde van het jaar de mogelijkheid hebben om zich aan te melden voor het event, de landingspagina moet af, hoe zit het met de begroting, hoe… zucht.

Pas op de plaats. We hebben nu wel geleerd dat we onze verwachtingen constant moeten bijstellen. Hoe frustrerend ook. Ook al lijken de doelen zo simpel.

Na 5,5 maand weer aan de bak… slik
Enerzijds opgewonden, anderzijds met een zwaar hart stap ik maandag in de auto. Eerder die ochtend, vanaf het moment dat de wekker afging, begon de race tegen de klok. Want ja, ik ga weer naar kantoor na een heerlijke periode van zwangerschapsverlof. Wanneer ik ongeveer anderhalf uur later, te laat, eindelijk hijgend achter mijn computer zit, merk ik dat ik me een beetje verstop. Iedereen wil even een praatje maken, maar ik wil eigenlijk gewoon aan de gang. Het is ontzettend druk binnen het team. En ik was al te laat, dus ik heb dat zware gevoel van schuld alweer in mijn buik. Ik check Skype ook even tussendoor. Want, constateer ik vol trots, ik heb de afgelopen tijd toch iets moois gestart met Heleen. Blog 6 wordt begin deze week gepubliceerd en we wachten alweer op de volgende video met sprekers voor publicatie op vrijdag. Ik slik het opkomende gevoel van paniek weg. Rustig in- en uitademen en gewoon doorgaan… J  

En dus kan ik het niet laten. Misschien lukt het ons toch nog om de landingspagina op te zetten voordat ook wij Kerstmis gaan vieren. En hoe zat het nu ook al weer met dat bankrekeningnummer? Woensdag even navragen tijdens ons contactmoment.

‘Hi Anneke, kunnen we nog even contact hebben over jullie event? Ik wil graag weten wat jullie precies gaan doen en of ik wat kan betekenen voor jullie.
Dit leuke bericht vonden we deze week in onze inbox. Van wie, dat blijft nog even een verrassing. Opnieuw een hoopvol teken. Het geeft een gevoel dat we met iets bezig zijn dat ondanks de ietwat rommelige organisatie toch potentie heeft. En dat doet veel, vooral tijdens deze drukke week. We moeten accepteren dat er deze komende weken niet veel gebeurt, concluderen we na veel wikken en wegen tijdens ons contactmoment. Ons publiek zit in die heerlijke kerststemming en gaat nu geen kaartjes kopen voor een event. En ik vind deze conclusie behoorlijk dapper en wijs: een teken dat we onze doelgroep, ondanks onze ambities, blijven aanvoelen. Wel besluiten we de laatste weken van het jaar nog een aantal belangrijke taken achter de coulissen af te ronden. Zodat we vanaf januari echt klaar zijn voor de start.  Dan moet de landingspagina klaar zijn en het programma gecommuniceerd. Die mentaliteit werpt zijn vruchten af. Nadat we opnieuw taken verdelen, krijgen we nog maar liefst 3 filmpjes aangeleverd! Dat betekent dat we de content voor onze social media voor de komende weken ook gepland hebben.

Ho ho ho...
Nu gaan we er eerst nog lekker tussenuit. Fijn genieten van Kerstmis met onze families. We hopen dat jullie ook heerlijke dagen hebben. Maar… volgende week zijn we er weer hoor. Vanuit Frankrijk, of misschien wel vanuit Leeuwarden. Want uiteindelijk staan we natuurlijk nooit helemaal stil!

 

Anneke Kleine Staarman komt uit Haarlem en is schrijfster van de roman De herkansing, die ze in eigen beheer heeft uitgegeven. Ze is momenteel bezig met haar tweede roman. 

Heleen Engwerda komt uit Leeuwarden en heeft een eigen bedrijf, Hé Communicatie. Haar passie voor boeken uit zich niet alleen in haar werk, maar ook op haar boekenblog Boekenrupsjenooitgenoeg.

Samen starten ze nu met Get inspired by booksElke week doen ze een boekje open over hun ervaringen als start-up. Waar lopen ze tegenaan, welke fouten maken ze en wat moet er allemaal geregeld worden?